Prefekt policji m. Paryża był wielce zaniepokojony. Siedząc przy biurku przeglądał papiery, często odrywał się od spraw, kręcił swe cieniutkie, siwiejące wąski, bądź zaczesywał kędzierzawe włosy. Widocznie oczekiwał kogoś z niecierpliwością. Z każdą chwilą rosło jego zniecierpliwienie. Nagle zerwał
W pierwszych dniach października roku 1384, gdy złota polska jesień rzucała na ziemię rdzawy dywan umierających liści, a cała przyroda chłonęła dar ostatnich dni słonecznych, przez tatrzańskie góry, drogą świętej kilowej Kingi, posuwał się świetny orszak węgierskich wielmoży, wiozący nieocenione
W salonie obszernego dworu, zkąd drzwi oszklone wychodziły na ogród, już poczyniono do herbaty przybory. Panna Miłoszyńska siedziała pod wystawą z płóciennym daszkiem, przed którą kwitnące rozpościerały się klomby i trzymała książkę w ręku, lecz nie czytała, wysełając wzrok zamyślony w przestrzeń
Chłodno, wietrzno na dworze, czarne chmury długim płatem ciągną od Szlązkich wzgórz, śniegiem proszą, wieją, dmą; z pod grubej ich zamieci od czasu do czasu wytoczy księżyc blade swe koło, ukaże się gwiazdeczka, lecz to niby gwiazdeczka nadziei, jak się nagle ukaże, tak też nagle i zniknie. A kiedy
